
paramparçayım...ayakta duracak halim yok...beni tutmanı istemiyorum...ellerine anlamlar vermiyorum...bütün anlamları yok ederken anlamsızlıkları seviyorum...anlamsızlıkları var eden seni...yokluğunda buldum seni varlığına sığdıramıyorum...
"görmek için göz gerekmiyor" sa ben de gözlerimi kapadım ve gerçekliğin olmadığı bir dünyada umutlarım ve hayallerimle uçuşa geçtim! şuan ise tek yaptığım düşlemek... düşledim oldu!düş-lerle;masallar yazıyorum kendime...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder